Bronsgieten is een techniek die gebruikt wordt bij de totstandkoming van mijn beelden. Een techniek die al eeuwen toegepast wordt.
In de derde eeuw voor Christus, ergens tussen de Zwarte Zee en de Perzische Golf, boetseerde een kunstenaar zijn beeld in bijen was, hij bedekte het met klei en verhitte het in het vuur.
In de vlammen ging de was verlorenen ontstond er in de gebakken klei een open ruimte.
Tin en koper, de bestanddelen van brons, werden samen verhit.
 Eenmaal gesmolten werd het vloeibare metaal in de gebakken kleivorm gegoten. Toen het metaal was afgekoeld werd de klei mal weggeslagen en was het eerste beeld in brons gegoten.
De eeuwenoude “verloren was” methode heeft de eeuwen weerstaan, en en maakt het verhaal van het oude culturen zichtbaar, hun religies en sociale leven.
 De bronzen uit China verbeelden ceremoniële voorstellingen, de Egyptenaren maakten afbeeldingen van hun goden en de Grieken herschiepen de menselijke vorm.
Veel oude culturen zijn verdwenen, de maatschappij is verder ontwikkeld en hoewel de giettechnieken zijn verfijnd is de techniek van het bronsgieten in essentie nog het zelfde als het was 2000 jaar voor Christus.
Beeldhouwers die hun beelden maken in was, klei of ieder ander materiaal zijn nog steeds op de bronsgieterij aangewezen om hun scheppingen in brons te laten gieten.
Lees meer over bronsgieten:
|